Βρίσκεστε στην κατηγορία "ΕΠΙΣΤΗΜΗ"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΠΙΣΤΗΜΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

στις 0
Ειδήσεις από όλη την Ελλάδα σε πρώτο χρόνο!
Ήλθε η ώρα για άλλη μια ιστορική αποκαθήλωση: το «αληθινό» κιλό, ένας κύλινδρος από κράμα πλατίνας και ιριδίου, που εδώ και 130 χρόνια αποτελεί το παγκόσμιο πρότυπο για τη μέτρηση της μάζας, θα πάψει πια να αποτελεί το σημείο αναφοράς.

Οι αντιπρόσωποι από τα 60 κράτη μέλη του Διεθνούς Γραφείου Μέτρων και Σταθμών (ΒΙΡΜ), μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, συνέρχονται αυτή την εβδομάδα στις Βερσαλλίες της Γαλλίας, στο πλαίσιο της 26ης Γενικής Συνδιάσκεψης για τα Μέτρα και τα Σταθμά (CGPM) και αναμένεται να ψηφίσουν στις 16 Νοεμβρίου, προκειμένου να αναθεωρήσουν ξανά το Διεθνές Σύστημα Μονάδων (SI).

H αναθεώρηση έχει ως στόχο τέσσερις από τις βασικές μονάδες του συστήματος -το χιλιόγραμμο ή κιλό (μονάδα μέτρησης της μάζας), το αμπέρ (μονάδα μέτρησης της έντασης του ηλεκτρικού ρεύματος), το κέλβιν (μονάδα μέτρησης της θερμοκρασίας) και το γραμμομόριο (μονάδα μέτρησης για την ποσότητα ύλης ενός σώματος)- έτσι ώστε να ορίζονται πλέον έμμεσα, με όρους κάποιας φυσικής σταθεράς.

Συγκεκριμένα, το κιλό θα ορίζεται πλέον με βάση τη Σταθερά Πλανκ (έναν αριθμό που σχετίζεται με τον κβαντικό κόσμο και δεν αλλάζει ποτέ), το αμπέρ με βάση το φορτίο του ηλεκτρονίου, το κέλβιν με βάση τη Σταθερά Μπόλτζμαν και το γραμμομόριο με βάση τη Σταθερά Αβογκάντρο. Είχε προηγηθεί τα προηγούμενα χρόνια μια ανάλογη αναθεώρηση για τις άλλες τρεις βασικές μονάδες του συστήματος SI: το μέτρο (μονάδα μέτρησης της απόστασης), το δευτερόλεπτο (μονάδα μέτρησης του χρόνου) και το κηρίο ή καντέλα (μονάδα μέτρησης της έντασης μιας φωτεινής πηγής).

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μέχρι σήμερα το πρότυπο του κιλού, το λεγόμενο και μόνο «αληθινό» κιλό ή «Το Μεγάλο Κ» (Le Grand K), που χρησιμοποιείται από το 1889, φυλάσσεται σε ένα εργαστήριο στο κτίριο του Διεθνούς Γραφείου Μέτρων και Σταθμών (το οποίο είχε ιδρυθεί το 1875), στις Σέβρες της Γαλλίας. Ο εν λόγω εμβληματικός λαμπερός κύλινδρος -που διεκδικεί το δικαίωμα να αποκαλείται το μοναδικό αληθινό κιλό στον κόσμο- αποτελεί το τελευταίο υλικό κατασκεύασμα που ακόμη χρησιμοποιείται για τον ορισμό μιας μονάδας του συστήματος SI.

Η αναμενόμενη αναθεώρηση έχει ως στόχο να κάνει τις μονάδες μέτρησης πιο σταθερές και αξιόπιστες σε βάθος χρόνου, συνδέοντας τις μετρήσεις στο μικροσκοπικό επίπεδο (ατομικό και κβαντικό) με τις μετρήσεις στο μακροσκοπικό επίπεδο.

Μια σημαντική αλλαγή είχε γίνει το 1983, όταν η 17η CGPM όρισε με ακρίβεια την ταχύτητα του φωτός σε 299.792.458 μέτρα ανά δευτερόλεπτο. Αμέσως μετά, το μέτρο (που αρχικά είχε ορισθεί ως το ένα δεκάκις εκατομμυριοστό της απόστασης από το Βόρειο Πόλο ως τον Ισημερινό) ορίσθηκε πλέον σε σχέση με αυτή τη φυσική σταθερά του σύμπαντος, ως η απόσταση που το φως ταξιδεύει σε 1/299.792.458 δευτερόλεπτα.

Ορισμένοι φυσικοί ειδικοί στη μετρολογία φοβούνται ότι οι νέοι πολύπλοκοι ορισμοί θα φαίνονται σαν…κινέζικα σε όποιον δεν έχει διδακτορικό στη φυσική, ενώ κάποιοι διαμαρτύρονται ότι το νέο σύστημα SI ουσιαστικά δεν θα έχει πια καμία σχέση με μέτρα και σταθμά. Εφόσον πάντως το νέο σύστημα εγκριθεί ομόφωνα δια ψηφοφορίας στο τέλος της εβδομάδας, θα τεθεί σε ισχύ στις 20 Μαΐου του 2019.

Στο μέλλον αναμένεται μια ακόμη αναθεώρηση του ορισμού του δευτερολέπτου, το οποίο είχε ορισθεί εκ νέου το 1967 ως «ατομικό δευτερόλεπτο», με βάση τις ταλαντώσεις της ακτινοβολίας μικροκυμάτων από το άτομο του καισίου-133. Καθώς όμως πλέον κατασκευάζονται ολοένα πιο ακριβή ατομικά ρολόγια, μέχρι το 2030 εκτιμάται ότι θα έχει αλλάξει ξανά ο ορισμός του.

Όσο για το «Μεγάλο Κιλό», το Διεθνές Γραφείο Μέτρων και Σταθμών δεν θα το πετάξει στα σκουπίδια, αλλά θα το φυλάξει και κατά καιρούς θα το «καλιμπράρει» ως δευτερεύον πρότυπο της μάζας. Και βέβαια, ο απλός άνθρωπος δεν θα καταλάβει την αλλαγή. Τίποτε δεν θα αλλάξει στον τρόπου που ζυγίζονται οι πατάτες του στο μανάβικο!

Η ψηφοφορία για την αναθεώρηση του συστήματος SI θα μεταδοθεί ζωντανά το μεσημέρι της Παρασκευής.
Συνέχεια στο άρθρο

στις 0
Ειδήσεις από όλη την Ελλάδα σε πρώτο χρόνο!
Επί δεκαετίες ολόκληρες το Τρίγωνο των Βερμούδων είναι συνυφασμένο με το μυστήριο, με περίεργες θεωρίες που καλύπτουν όλο το φάσμα, από εξωγήινους μέχρι θαλάσσια τέρατα, περίεργα χωροχρονικά φαινόμενα, υποβρύχιες πυραμίδες κ.ο.κ.

Τουλάχιστον 75 αεροσκάφη και εκατοντάδες πλοία φέρονται να έχουν εξαφανιστεί υπό ανεξιχνίαστες συνθήκες και πάνω από χίλιες ζωές να έχουν χαθεί τα τελευταία εκατό χρόνια στην τεράστια περιοχή εκτάσεως 500.000 τ.χλμ, στον Ατλαντικό, ανάμεσα στις Βερμούδες, το Μαϊάμι της Φλόριντα και το Σαν Χουάν του Πουέρτο Ρίκο, που χαρακτηρίζεται επίσης και «Τρίγωνο του Διαβόλου».

Όμως ένα ντοκιμαντέρ με τίτλο «Το Αίνιγμα του Τριγώνου των Βερμούδων» του βρετανικού Channel 5 έρχεται τώρα να δώσει μια νέα εξήγηση στο μυστήριο. Ειδικοί του Πανεπιστημίου του Σαουθάμπτον υποστηρίζουν ότι οι εξαφανίσεις των πλοίων και των αεροσκαφών μπορεί να προκλήθηκαν από «αιφνίδια κύματα» ύψους 30 μέτρων. Τέτοια κύματα παρατηρήθηκαν για πρώτη φορά μέσω δορυφόρου το 1997 ανοικτά των ακτών της Νοτίου Αφρικής. «Είναι διπλάσια στο μέγεθος από τα άλλα κύματα γύρω τους και πολύ απρόβλεπτα, ενώ συχνά έρχονται απρόσμενα από διάφορες κατευθύνσεις», αναφέρει σε έκθεσή της η αμερικανική κυβερνητική υπηρεσία National Ocean and Atmospheric Administration (ΝΟΟΑ).



Στο ντοκιμαντέρ του Channel 5 οι ερευνητές αναδημιούργησαν τα τερατώδη κύματα με προσομοιώσεις. Κατασκεύασαν ένα μοντέλο του αμερικανικού πολεμικού πλοίου USS Cyclops που μετέφερε καύσιμα στη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και εξαφανίστηκε το 1918 ενώ επέστρεφε από τη Μπάχια στη Βαλτιμόρη. Μέχρι σήμερα δεν έχει βρεθεί το ναυάγιο, ούτε κάποια από τις σορούς των 306 μελών του πληρώματος. Ορισμένοι υποστήριξαν ότι το πλοίο χάθηκε από υπερφυσικά αίτια.

To USS Cyclops εξαφανίστηκε τον Μάρτιο του 2018 (Φωτογραφία αρχείου: Wikipedia)To USS Cyclops εξαφανίστηκε τον Μάρτιο του 2018 (Φωτογραφία αρχείου: Wikipedia)

Αλλά ο ωκεανολόγος και εκ των ειδικών που μετείχαν στο πείραμα, δρ Σάιμον Μπόξολ, υποστηρίζει ότι «στη διαβόητη περιοχή του Ατλαντικού μπορεί να συγκλίνουν από διαφορετικές κατευθύνσεις τρεις μεγάλες καταιγίδες -ιδανικές συνθήκες για τη δημιουργία αιφνιδίων μεγάλων κυμάτων. « Είναι απότομα, είναι ψηλά- έχουμε μετρήσει κύματα άνω των 30 μέτρων. Όσο μεγαλύτερο είναι το σκάφος, τόσο μεγαλύτερη και η ζημιά... Το σκάφος μπορεί να σπάσει στα δύο, κι αν συμβεί αυτό, βυθίζεται σε δύο με τρία λεπτά».

Ένας άλλος επιστήμονας, ο δρ Καρλ Κρουστσέλνικ, επεσήμανε ότι σύμφωνα με τους Lloyds of London και την αμερικανική Ακτοφυλακή, ο αριθμός των αεροσκαφών που εξαφανίζονται στο Τρίγωνο των Βερμούδων δεν είναι μεγαλύτερος από οποιοδήποτε άλλο σημείο του πλανήτη. Άποψη με την οποία συμφωνεί και η ΝΟΟΑ, επισημαίνοντας ότι η διέλευση πλοίων και σκαφών από τη συγκεκριμένη περιοχή είναι ίδια με οποιαδήποτε άλλη. «Ο ωκεανός», λέει εκπρόσωπος της αμερικανικής υπηρεσίας, «περιβαλλόταν ανέκαθεν μ’ ένα πέπλο μυστηρίου για τους ανθρώπους κι όταν μπαίνουν στη μέση η κακοκαιρία και κακή πλοήγηση, τότε μπορεί να γίνει ένα πολύ θανατηφόρο μέρος»...

Συνέχεια στο άρθρο

στις 0
Ειδήσεις από όλη την Ελλάδα σε πρώτο χρόνο!
Επιστήμονες από αρκετές χώρες, μεταξύ των οποίων επτά Έλληνες, ανακάλυψαν σχεδόν 1.000 νέα γονίδια που σχετίζονται με τη νοημοσύνη, καθώς και περισσότερα από 500 γονίδια, τα οποία σχετίζονται με το νευρωτισμό.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη Ντανιέλ Ποστχούμα του Ελευθέρου Πανεπιστημίου του 'Αμστερνταμ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό γενετικής "Nature Genetics", ανέλυσαν και συσχέτισαν γενετικά δεδομένα και μετρήσεις νοημοσύνης από σχεδόν 270.000 ανθρώπους.

Βρήκαν έτσι 205 γενετικούς τόπους (περιοχές του γονιδιώματος), από τους οποίους οι 190 ανακαλύφθηκαν για πρώτη φορά, καθώς επίσης 1.016 συγκεκριμένα γονίδια (τα 939 για πρώτη φορά), που σχετίζονται με τη νοημοσύνη.

Η περαιτέρω ανάλυση έδειξε ότι η εξυπνάδα είναι «δίκοπο μαχαίρι» από βιολογική άποψη. Από τη μία, το γενετικό υπόβαθρο για αυξημένη νοημοσύνη σχετίζεται με αυξημένο προσδόκιμο ζωής και με μειωμένο κίνδυνο για την εμφάνιση της νόσου Αλτσχάιμερ, σχιζοφρένειας και της διαταραχής ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ).

Από την άλλη όμως, η υψηλή νοημοσύνη συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο για αυτισμό, άγχος και κατάθλιψη.

Από ελληνικής πλευράς στη μελέτη συμμετείχαν οι Δημήτρης Αβραμόπουλος (Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς), Πάνος Μπίτσιος (Τμήμα Ψυχιατρικής Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Κρήτης), Στέλλα Γιακουμάκη (Τμήμα Ψυχολογίας Πανεπιστημίου Κρήτης), Αλέξανδρος Χατζημανώλης (Τμήμα Ψυχιατρικής Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ), Πάνος Ρούσσος (Τμήμα Ψυχιατρικής Ιατρικής Σχολής Όρους Σινά Ν.Υόρκης), Νικόλαος Σμυρνής (Τμήμα Ψυχιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ) και Αριστοτέλης Βοϊνέσκος (Πανεπιστήμιο Τορόντο).

Σε μια ξεχωριστή μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο ίδιο περιοδικό, οι ερευνητές, με επικεφαλής επίσης την Ποστχούμα, ανέλυσαν γενετικά στοιχεία για σχεδόν 450.000 άτομα και βρήκαν πάνω από 500 γονίδια που σχετίζονται με το νευρωτισμό ως χαρακτηριστικό της προσωπικότητας. Η γενετική ανάλυση επιβεβαίωσε ότι οι νευρωτικοί άνθρωποι κινδυνεύουν περισσότερο από αγχωτική διαταραχή, κατάθλιψη, σχιζοφρένεια και άλλες νευροψυχιατρικές παθήσεις.

Μια βασική διαπίστωση ήταν ότι οι αγχώδεις άνθρωποι έχουν γενικά κληρονομήσει μια διαφορετική ομάδα γονιδίων από εκείνη που έχουν όσοι ρέπουν γενετικά στην κατάθλιψη.

Οι ερευνητές εξέφρασαν την αισιοδοξία τους ότι, ρίχνοντας φως στο γενετικό υπόβαθρο της νεύρωσης, θα ανοίξει ο δρόμος για την ανακάλυψη νέων φαρμάκων στο μέλλον.
Συνέχεια στο άρθρο

στις 0
Ειδήσεις από όλη την Ελλάδα σε πρώτο χρόνο!
Μια νέα ανοσοθεραπεία κατάφερε να εξαφανίσει τελείως τον καρκίνο του μαστού σε μια γυναίκα που βρισκόταν στο τελικό στάδιο της ασθένειας και προετοιμαζόταν για τον θάνατό της, καθώς της είχαν δοθεί μόνο τρεις μήνες ζωής.

Δύο χρόνια αργότερα, όπως έγινε γνωστό, δεν υπάρχει πλέον κανένα ίχνος καρκίνου στο σώμα της.

Είναι η πρώτη φορά που γίνεται κάτι τέτοιο, γι' αυτό χαιρετίσθηκε ως αξιοθαύμαστο επίτευγμα, αν και προς το παρόν η θεραπεία έχει δοκιμασθεί με απόλυτη επιτυχία σε μία μόνο ασθενή.

Πρόκειται για μια πειραματική θεραπεία, αλλά μπορεί μελλοντικά να φέρει επανάσταση στη θεραπεία όλων των καρκίνων, σύμφωνα με τους επιστήμονες. Η θεραπεία συνίσταται στην εισαγωγή εκατομμυρίων ανοσοκυττάρων στο σώμα του ασθενούς, που βοηθούν τον οργανισμό να καταπολεμήσει τους όγκους.

Οι ερευνητές του Εθνικού Ινστιτούτου Καρκίνου των ΗΠΑ, με επικεφαλής τον δρα Στίβεν Ρόζενμπεργκ, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό "Nature Medicine", σύμφωνα με το BBC και τη βρετανική «Γκάρντιαν». Στην ερευνητική ομάδα συμμετείχε και ο ελληνικής καταγωγής Νικόλαος Ζαχαράκης.

Η 49χρονη ασθενής Τζούντι Πέρκινς που ζει στη Φλόριντα, είχε μεταστατικό καρκίνο του μαστού που δεν ήταν δυνατό να αντιμετωπισθεί με τις συνήθειες θεραπείες. Είχε φθάσει στο σημείο να έχει στο ήπαρ της όγκους σε μέγεθος μπάλας τένις, καθώς και άλλους όγκους σε άλλα σημεία του σώματός της. Δύο περίπου εβδομάδες μετά την πειραματική θεραπεία, οι όγκοι εξαφανίσθηκαν τελείως και δεν έχουν έκτοτε εμφανισθεί ξανά.

Η θεραπεία βασίζεται σε ένα «ζωντανό φάρμακο» που φτιάχνεται από τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος του ασθενούς. Όπως είπε ο Ρόζενμπεργκ, «μιλάμε για την πιο προχωρημένη εξατομικευμένη θεραπεία που υπάρχει».

Μετά τη γενετική ανάλυση των όγκων της ασθενούς για να εντοπισθούν οι συγκεκριμένες καρκινικές μεταλλάξεις, ελήφθησαν επιλεγμένα λεμφοκύτταρα (TIL) από το αίμα της, καλλιεργήθηκαν σε μεγάλες ποσότητες στο εργαστήριο (περίπου 90 δισεκατομμύρια) και μετά εισήχθησαν ξανά στο σώμα της, μαζί με ένα φάρμακο (pembrolizumab) που βοηθά το ανοσοποιητικό σύστημα να επιτίθεται στα καρκινικά κύτταρα.

Όμως χρειάζονται περισσότερες δοκιμές με μεγαλύτερο αριθμό ασθενών για να επιβεβαιωθεί η αποτελεσματικότητα της νέας θεραπείας, προτού χρησιμοποιηθεί ευρύτερα στην κλινική πρακτική.
Συνέχεια στο άρθρο

στις 0
Ειδήσεις από όλη την Ελλάδα σε πρώτο χρόνο!
Η πιο κοινή αιτία γυναικείας υπογονιμότητας - το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών - πιθανότατα προκαλείται εξαιτίας ορμονικής ανισορροπίας πριν από τη γέννηση. Είναι η πρώτη φορά που εντοπίζεται η «ρίζα» αυτού του συνδρόμου. Μάλιστα, το νέο εύρημα που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Nature Medicine» έχει ήδη οδηγήσει σε αποτελεσματική θεραπεία σε ποντίκια ενώ αργότερα μέσα στο έτος αναμένεται να ξεκινήσει κλινική δοκιμή της ίδιας θεραπείας και σε γυναίκες.


Ο κύριος «ένοχος» της υπογονιμότητας
Το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών «πλήττει» έως και μία στις πέντε γυναίκες σε παγκόσμιο επίπεδο - τα τρία τέταρτα εκ των πασχουσών εμφανίζουν πρόβλημα γονιμότητας. Χαρακτηρίζεται από υψηλά επίπεδα τεστοστερόνης, κύστες στις ωοθήκες, ανωμαλίες στον εμμηνορροϊκό κύκλο καθώς και πρόβλημα στη ρύθμιση του σακχάρου του αίματος, ωστόσο τα αίτιά του αποτελούν επί μακρόν ένα άλυτο μυστήριο. «Πρόκειται για την πιο κοινή ορμονική διαταραχή που επηρεάζει γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας, ωστόσο δεν έχει λάβει μέχρι σήμερα την προσοχή που της αξίζει» σχολιάζει ο Ρόμπερτ Νόρμαν από το Πανεπιστήμιο της Αδελαΐδας στην Αυστραλία. Υπάρχουν διαθέσιμες θεραπείες για τις γυναίκες με το σύνδρομο που επιθυμούν να μείνουν έγκυοι, ωστόσο τα ποσοστά επιτυχίας τους είναι γενικώς σχετικώς χαμηλά (χαμηλότερα από 30%).


Τώρα ο Πάολο Τζακομπίνι από το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας και Ιατρικής Ερευνας της Γαλλίας και οι συνεργάτες του ανακάλυψαν ότι το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών πιθανώς πυροδοτείται προτού καν γεννηθεί το παιδί εξαιτίας υπερβολικής έκθεσης στη μήτρα σε μια ορμόνη που ονομάζεται αντιμυλλέριος ορμόνη (Anti-Müllerian Hormone, ΑΜΗ). Η συγκεκριμένη ορμόνη παράγεται από τα ωοθυλάκια των ωοθηκών και χρησιμοποιείται ως δείκτης του αποθέματος των ωοθυλακίων αλλά και της ποιότητάς τους.


Από μητέρα σε κόρη


Οι ερευνητές είδαν ότι έγκυοι γυναίκες με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών είχαν 30% υψηλότερα επίπεδα της ορμόνης ΑΜΗ σε σύγκριση με τα φυσιολογικά. Με δεδομένο ότι είναι γνωστό πως το σύνδρομο εμφανίζεται σε γυναίκες της ίδιας οικογένειας, οι επιστήμονες αναρωτήθηκαν αν αυτή η ορμονική ανισορροπία μπορεί να «περάσει» και στις κόρες που αυτές οι γυναίκες θα έφερναν στον κόσμο.


Προκειμένου να εξετάσουν αυτή τη θεωρία οι ερευνητές ενέχυσαν υψηλές ποσότητες ΑΜΗ σε έγκυα ποντίκια. Οπως φάνηκε, καθώς τα θηλυκά μικρά των ποντικίνων μεγάλωναν άρχισαν να εμφανίζουν πολλά από τα συμπτώματα του συνδρόμου, συμπεριλαμβανομένων της καθυστέρησης έναρξης της εμμήνου ρύσεως, της αραιής ωορρηξίας, της καθυστέρησης στην επίτευξη εγκυμοσύνης καθώς και τη γέννηση λιγότερων απογόνων. Τα υψηλά επίπεδα της ΑΜΗ φάνηκε ότι οδηγούσαν σε υπερδιέγερση μιας ομάδας κυττάρων του εγκεφάλου τα οποία αυξάνουν τα επίπεδα τεστοστερόνης.


Με θεραπεία αναστροφή των συμπτωμάτων
Η ερευνητική ομάδα κατάφερε να αναστρέψει πάντως αυτή την επίδραση στα πειραματόζωα με τη χρήση του φαρμάκου cetrorelix, το οποίο χρησιμοποιείται στην εξωσωματική γονιμοποίηση για τον έλεγχο των γυναικείων ορμονών. Μετά τη θεραπεία με το συγκεκριμένο φάρμακο τα ποντίκια σταμάτησαν να εμφανίζουν συμπτώματα του συνδρόμου πολυκυστικών ωοθηκών.


Οι ερευνητές σχεδιάζουν τώρα μια κλινική δοκιμή του cetrorelix σε γυναίκες με το σύνδρομο - ελπίζουν ότι η δοκιμή θα ξεκινήσει πριν από το τέλος του έτους. «Θα ήταν μια πολύ ελκυστική στρατηγική το να καταφέρουμε να αποκαταστήσουμε την ωορρηξία και έτσι τελικώς να αυξήσουμε τα ποσοστά επίτευξης εγκυμοσύνης σε αυτές τις γυναίκες» σημείωσε ο δρ Τζακομπίνι.


Αν το σύνδρομο περνά από μητέρα σε κόρη μέσω των ορμονών στη μήτρα, αυτό θα μπορούσε να εξηγήσει γιατί έχει καταστεί τόσο δύσκολο να εντοπιστεί οποιαδήποτε γενετική αιτία της διαταραχής. Επιπλέον τα καινούργια αποτελέσματα ίσως δίνουν μια εξήγηση στο γιατί γυναίκες με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών μένουν ευκολότερα έγκυοι στα τέλη της δεκαετίας των 30 ή στις αρχές της δεκαετίας των 40 ετών, αναφέρει ο δρ Νόρμαν. Τα επίπεδα της ορμόνης ΑΜΗ είναι γνωστό ότι μειώνονται με την ηλικία, γεγονός που συνήθως σηματοδοτεί την πτώση της γονιμότητας. Ωστόσο σε γυναίκες που ξεκινούν με πολύ υψηλά επίπεδα της ορμόνης, η μείωση που αυτά υφίστανται λόγω της ηλικίας πιθανότατα φέρνει την ΑΜΗ εντός φυσιολογικών ορίων ώστε να αυξάνεται η γονιμότητα - η συγκεκριμένη υπόθεση πάντως μένει να διερευνηθεί περαιτέρω.
Συνέχεια στο άρθρο

στις 0
Ειδήσεις από όλη την Ελλάδα σε πρώτο χρόνο!
Όσο πιο κοντά ζει ένας άνθρωπος σε κάποια κτηνοτροφική φάρμα με βοοειδή και χοίρους, τόσο μικρότερος είναι ο κίνδυνος να εμφανίσει διάφορες κοινές αλλεργίες, σύμφωνα με μια νέα ολλανδική επιστημονική έρευνα.

Προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει ότι ο κίνδυνος αλλεργιών είναι μειωμένος για τους αγρότες και τους εργαζόμενους σε τέτοια αγροκτήματα, σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό. Η νέα μελέτη δείχνει ότι κάτι ανάλογο συμβαίνει και για όσους ζουν κοντά στις φάρμες.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Λίντβιεν Σμιτ του Πανεπιστημίου της Ουτρέχτης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό επαγγελματικής και περιβαλλοντικής ιατρικής "Occupational & Environmental Medicine", μελέτησαν σχεδόν 2.500 άτομα ηλικίας 20 έως 72 ετών, που ζούσαν στην επαρχία και από τους οποίους ελήφθησαν δείγματα αίματος.

Σχεδόν το ένα τρίτο (30%) είχαν αλλεργία στη γύρη, στα ακάρεα της σκόνης, στις γάτες, στους σκύλους κ.α. Όμως διαπιστώθηκε ότι όσοι ζούσαν σε απόσταση έως 330 μέτρων από κάποια κτηνοτροφική μονάδα, είχαν κατά μέσο όρο 27% μικρότερη πιθανότητα να είναι αλλεργικοί, σε σχέση με όσους ζούσαν σε μεγαλύτερη απόσταση.

Όσοι ζούσαν σε ακτίνα 500 μέτρων από χοίρους ή 400 μέτρων από αγελάδες, είχαν αντίστοιχα 37% και 32% μικρότερο κίνδυνο εκδήλωσης αλλεργίας, σε σχέση με όσους ζούσαν σε απόσταση άνω των 800 μέτρων.

Όσες περισσότερες κτηνοτροφικές φάρμες υπήρχαν σε απόσταση 500 μέτρων, τόσο μειωνόταν ο κίνδυνος αλλεργίας. Ο κίνδυνος ήταν 4% μικρότερος για κάθε πρόσθετη φάρμα και ειδικότερα 14% μικρότερος για κάθε έξτρα χοιροτροφείο.

Όσοι είχαν γεννηθεί και μεγαλώσει σε αγρόκτημα με ζώα, ήταν λιγότερο πιθανό (22%) να εμφανίσουν αλλεργία, σε σχέση με όσους δεν είχαν μεγαλώσει ως παιδιά σε φάρμα (πιθανότητα αλλεργίας 34%).

Όσοι συνδύαζαν και τα δύο - είχαν ανατραφεί σε κτηνοτροφική φάρμα και ως ενήλικες ζούσαν επίσης κοντά σε φάρμα- είχαν σημαντικά μικρότερο κίνδυνο για αλλεργία.

«Παρά τις ανησυχίες για τη ρύπανση του αέρα από τις κτηνοτροφικές φάρμες και τις επιπτώσεις στη δημόσια υγεία, τα ευρήματά μας δείχνουν ότι υπάρχουν οφέλη από τη διαβίωση κοντά σε τέτοιες μονάδες», ανέφεραν οι ερευνητές.

Τα ζώα προστατεύουν και την ψυχική υγεία

Μια δεύτερη μικρή γερμανο-αμερικανική επιστημονική μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα παιδιά που ζουν στην ύπαιθρο, περιβαλλόμενα από ζώα και σκόνη γεμάτη βακτήρια, μεγαλώνουν έχοντας πιο ανθεκτικό ανοσοποιητικό σύστημα, πράγμα που μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο αργότερα όχι μόνο για σωματικές αλλά και για ψυχικές παθήσεις.

Η έρευνα παρέχει ενδείξεις για πρώτη φορά ότι πιθανότατα η λεγόμενη «υπόθεση υγιεινής» (δηλαδή ότι τα αποστειρωμένα περιβάλλοντα της πόλης γυρνάνε «μπούμερανγκ» όσον αφορά την προστασία από τα μικρόβια) έχει ισχύ ακόμη και στο πεδίο των ψυχικών διαταραχών.

Οι ερευνητές των πανεπιστημίων της Ουλμ και του Κολοράντο, με επικεφαλής τον γερμανό καθηγητή Στέφαν Ρέμπερ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), μελέτησαν 40 υγιείς άνδρες 20 έως 40 ετών, από τους οποίους οι μισοί είχαν μεγαλώσει σε φάρμα με ζώα και οι άλλοι μισοί σε μια μεγάλη πόλη χωρίς κατοικίδια στο σπίτι τους.

Οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε διάφορα τεστ στρες και επίσης έδωσαν δείγματα αίματος και σάλιου. Διαπιστώθηκε ότι τα «παιδιά της πόλης» χωρίς καμία επαφή με ζώα είχαν σημαντικά υψηλότερα επίπεδα στρες και φλεγμονής στον οργανισμό τους, σε σχέση με τα «παιδιά της φάρμας».

Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι όσοι άνθρωποι εμφανίζουν αυξημένα επίπεδα φλεγμονώδους αντίδρασης στο σώμα τους, είναι πιθανότερο να εμφανίσουν κατάθλιψη ή μετατραυματική αγχώδη διαταραχή.

Πάνω από το 50% του παγκόσμιου πληθυσμού ζει πλέον σε αστικές περιοχές μακριά από ζώα, με συνέπεια να εκτίθεται σε πολύ λιγότερους μικροοργανισμούς. Αυτό, κατά τους ερευνητές, ευνοεί την ανάπτυξη μιας ήπιας αλλά χρόνιας φλεγμονής και μιας υπεραντίδρασης του ανοσοποιητικού συστήματος, με συνέπεια κάποιος όχι μόνο να γίνεται πιο ευάλωτος στις αλλεργίες, αλλά επίσης σε ψυχιατρικές διαταραχές.

Οι ερευνητές συμβουλεύουν τους ανθρώπους των πόλεων να τρώνε τροφές πλούσιες σε υγιή βακτήρια ή προβιοτικά, να περνάνε χρόνο κοντά στη φύση και να έχουν κάποιο κατοικίδιο στο σπίτι τους.

Συνέχεια στο άρθρο

στις 0
Ειδήσεις από όλη την Ελλάδα σε πρώτο χρόνο!
Η διάγνωση του αυτισμού είναι άκρως δύσκολη, ιδίως στα πρώτα χρόνια ζωής του παιδιού. Μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Scientific Reports» δείχνει ότι το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα, μια κοινή, φθηνή εξέταση που καταγράφει την ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου μπορεί να προβλέψει ή να αποκλείσει την πιθανότητα να πάσχει ένα παιδί από κάποια διαταραχή του αυτιστικού φάσματος ακόμη και από την ηλικία των τριών μηνών.
Μη παρεμβατική μέθοδος χαμηλού κόστους

«Το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα είναι μια μη παρεμβατική μέθοδος χαμηλού κόστους η οποία μπορεί να ενσωματωθεί εύκολα στα τσεκ-απ που γίνονται στα βρέφη» αναφέρει ο Τσαρλς Νέλσον, διευθυντής στα Εργαστήρια Γνωστικής Νευροεπιστήμης στο Νοσοκομείο Παίδων της Βοστώνης και ένας εκ των κύριων συγγραφέων της μελέτης και προσθέτει: «Η αξιοπιστία της εξέτασης στο να προβλέπει εάν ένα παιδί θα αναπτύξει αυτισμό ανοίγει τον δρόμο της πολύ πρώιμης παρέμβασης, πολύ πριν εμφανιστούν προβλήματα στη συμπεριφορά. Αυτή η στρατηγική μπορεί να οδηγήσει σε καλύτερη έκβαση πολλών παιδιών και ακόμη και να προλάβει την εμφάνιση συμπεριφορών που συνδέονται με τις διαταραχές του αυτιστικού φάσματος».

Στο πλαίσιο της μελέτης αναλύθηκαν δεδομένα από το μεγάλο πρόγραμμα Infant Sibling Project (ονομάζεται πλέον Infant Screening Project) το οποίο αποτελεί προϊόν συνεργασίας μεταξύ του Νοσοκομείου Παίδων της Βοστώνης και του Πανεπιστημίου της Βοστώνης και έχει ως στόχο να χαρτογραφήσει βρέφη που αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης κάποιας διαταραχής του αυτιστικού φάσματος ή δυσκολίες στη γλώσσα και στην επικοινωνία.

Αλγόριθμοι δίνουν την απάντηση

Ο Γουίλιαμ Μποσλ, αναπληρωτής καθηγητής Πληροφορικής της Υγείας και Κλινικής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Σαν Φρανσίσκο ο οποίος επίσης εργάζεται στο Νοσοκομείο Παίδων της Βοστώνης στο πρόγραμμα Υπολογιστικής Πληροφορικής της Υγείας, εργάζεται εδώ και περίπου μια δεκαετία επάνω σε αλγόριθμους για την ερμηνεία των σημάτων του εγκεφαλογραφήματος. Η έρευνά του έχει δείξει ότι ακόμη και ένα ηλεκτροεγκεφαλογράφημα που φαίνεται φυσιολογικό περιέχει «βαθιά» δεδομένα που αντικατοπτρίζουν τη λειτουργία, τα μοτίβα συνδεσιμότητας των νευρώνων καθώς και τη δομή του εγκεφάλου και τα οποία μπορούν να εντοπιστούν μόνο με τους κατάλληλους αλγορίθμους.

Ο καθηγητής Μποσλ χρησιμοποίησε δεδομένα που αφορούσαν τα ηλεκτροεγκεφαλογραφήματα 99 βρεφών τα οποία εθεωρείτο ότι αντιμετώπιζαν υψηλό κίνδυνο διάγνωσης για αυτισμό (είχαν μεγαλύτερο αδελφάκι με τέτοια διάγνωση) καθώς και 89 βρεφών που ανήκαν σε ομάδα χαμηλού κινδύνου για αυτισμό (δεν είχαν αδελφάκι με διάγνωση για διαταραχή του αυτιστικού φάσματος). Τα ηλεκτροεγκεφαλογραφήματα διεξήχθησαν όταν τα μωρά ήταν τριών, έξι, εννέα, 12, 18, 24 και 36 μηνών – στα μωρά τοποθετήθηκε ένα δίχτυ με 128 αισθητήρες ενόσω εκείνα κάθονταν στην αγκαλιά της μαμάς τους. Οι ερευνητές ανέλυσαν επίσης τη συμπεριφορά των βρεφών με βάση ένα κατάλληλο διαγνωστικό εργαλείο.

Υψηλή ακρίβεια και ευαισθησία

Ο δρ Μποσλ χρησιμοποίησε τους αλγορίθμους που ανέπτυξε για να «ερμηνεύσει» την εγκεφαλική δραστηριότητα των μωρών – οι αλγόριθμοί του αντικατόπτριζαν διαφορές στο πώς είναι καλωδιωμένος ο εγκέφαλος καθώς και πώς επεξεργάζεται και ενσωματώνει τις πληροφορίες. Οι αλγόριθμοι προέβλεψαν την κλινική διάγνωση για διαταραχή του αυτιστικού φάσματος με υψηλή ακρίβεια και ευαισθησία, που σε κάποιες ηλικίες ξεπερνούσε το 95%.

«Τα αποτελέσματα ήταν εκπληκτικά. Η ακρίβεια πρόβλεψης για διαταραχή του αυτιστικού φάσματος άγγιζε το 100% στην ηλικία των εννέα μηνών. Ημασταν επίσης σε θέση να προβλέψουμε το πόσο σοβαρή ήταν η διαταραχή με αρκετά μεγάλη αξιοπιστία και πάλι ως την ηλικία των εννέα μηνών» σημειώνει ο καθηγητής Μποσλ. Εκτιμά ότι ο αυτισμός είναι μια διαταραχή που ξεκινά κατά την πρώιμη ανάπτυξη του εγκεφάλου του παιδιού αλλά δεν είναι απαραίτητο πάντα να εκδηλωθεί. Και άλλοι παράγοντες στους οποίους εκτίθεται το παιδί στην πορεία της ζωής του παίζουν τον ρόλο τους.

 Γενετικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες

Όπως το θέτει ο δρ Νέλσον «πιστεύουμε ότι τα μωρά που έχουν ένα μεγαλύτερο αδελφό ή αδελφή με αυτισμό πιθανώς έχουν γενετική προδιάθεση για τη διαταραχή. Αυτός ο αυξημένος κίνδυνος ίσως αλληλεπιδρά με άλλους γενετικούς ή περιβαλλοντικούς παράγοντες οδηγώντας τελικώς κάποια παιδιά στην εμφάνιση αυτισμού – σίγουρα όμως όχι όλα αφού γνωρίζουμε ότι τέσσερα στα πέντε παιδιά που έχουν αδελφάκι με αυτισμό δεν αναπτύσσουν και τα ίδια τη διαταραχή».
Συνέχεια στο άρθρο

στις 0
Ειδήσεις από όλη την Ελλάδα σε πρώτο χρόνο!
Ποιοι ήταν και τι έκαναν οι 33 πιο σπουδαίοι :

Η Ελλάδα είναι μια μικρή χώρα, αλλά το ειδικό βάρος των επιστημόνων της, διεθνώς, είναι δυσανάλογα μεγάλο σε σχέση με το μέγεθός της.
Αν και πληθυσμιακά οι Έλληνες αποτελούν λιγότερο από το 0,2% του παγκόσμιου πληθυσμού, ανάμεσα στους κορυφαίους επιστήμονες το ποσοστό των Ελλήνων πλησιάζει το 3%.

Όμως, από αυτούς, μόνο ένας στους επτά (14%) έζησε ή ζει στην Ελλάδα, ενώ όλοι οι άλλοι στο εξωτερικό (86%), όπου αρκετοί γεννήθηκαν, ενώ ακόμη περισσότεροι έφυγαν ως μετανάστες.
Αυτό προκύπτει από τα στοιχεία που παρουσίασε, το Σάββατο, στο Πανελλήνιο Ιατρικό Συνέδριο στην Αθήνα, ο Γιάννης Ιωαννίδης, καθηγητής ιατρικής του Πανεπιστημίου Στάνφορντ της Καλιφόρνια, ειδικός σε θέματα στατιστικής.
Δίνοντας την πρώτη ετήσια διάλεξη στη μνήμη του καθηγητή του Δημήτρη Τριχόπουλου, με θέμα «Η φυγή των Ελλήνων επιστημόνων - μια μετα-ανάλυση»,
ο κ. Ιωαννίδης παρουσίασε στατιστικά στοιχεία για τους συνολικά 672 επιστήμονες με ελληνικά ονόματα, οι οποίοι έχουν τη μεγαλύτερη επιρροή στη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία, με βάση τα αντικειμενικά δεδομένα της βάσης Google Scholar.

Κατά μέσο όρο, οι 672 Έλληνες επιστήμονες έχουν πάρει 17 χιλιάδες αναφορές ο καθένας τους στη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία. Από τους 672, οι 33 έχουν φύγει από τη ζωή, ενώ οι υπόλοιποι έχουν σχεδόν όλοι φύγει από την Ελλάδα.
Στον ευρύτερο επιστημονικό χώρο, υπάρχουν πάνω από 20 εκατομμύρια συγγραφείς που έχουν κάνει τουλάχιστον μια επιστημονική δημοσίευση.
Τα ελληνικά ονόματα αντιπροσωπεύουν περίπου το 1% του συνόλου (δηλαδή 200 χιλιάδες), ενώ μεταξύ των κορυφαίων επιστημόνων, είτε εν ζωή, είτε όχι, το ποσοστό των ελληνικών ονομάτων πλησιάζει το 3%.

Ο αρχαιότερος Έλληνας επιστήμονας είναι ο Αριστοτέλης, ο οποίος, αν και τόσο παλαιός, συνεχίζει να αναφέρεται συχνά στη σύγχρονη επιστημονική βιβλιογραφία.

Που βρίσκονται οι περισσότεροι:

O Γεώργιος Παπανικολάου, εφευρέτης του «Τεστ Παπ»
Από τους 672 κορυφαίους Έλληνες επιστήμονες, μόνο οι 95 (το 14%) βρίσκονται στην Ελλάδα. Περισσότεροι από τους μισούς (376 άτομα ή το 56%) ζουν στις ΗΠΑ και ακολουθούν ως χώρες διαμονής και εργασίας το Ηνωμένο Βασίλειο (60 επιστήμονες ή το 9%), ο Καναδάς (31), η Γερμανία (24), η Γαλλία (20), η Ελβετία (19), η Αυστραλία (17), η Κύπρος (9) και άλλες χώρες (21).
Η περιοχή σε όλο τον κόσμο με τον μεγαλύτερο αριθμό κορυφαίων Ελλήνων επιστημόνων είναι η Καλιφόρνια (74 άτομα) και ακολουθούν η Μασαχουσέτη (64), η Νέα Υόρκη (62), η λοιπή Ελλάδα πλην Αθηνών (48), η Αθήνα (47), το Λονδίνο (31), το Τέξας (21), η Πενσιλβάνια (21), το «δίδυμο» Οξφόρδης-Κέμπριτζ (19), το Κονέκτικατ (17) και το Ιλινόις (15).

O φυσικομαθηματικός Νικόλας Μητρόπουλος, o δημιουργός των πρώτων μεγάλων ηλεκτρονικών υπολογιστών
Από τους 40 επιστήμονες με τον μεγαλύτερο συνολικό αριθμό αναφορών που ζουν ακόμα, μόνο ένας βρίσκεται κυρίως στην Ελλάδα, ενώ οι 34 (ποσοστό 85%) βρίσκονται στις ΗΠΑ.
Σε όλα τα επιστημονικά πεδία, ακόμα και αυτοί που βρίσκονται στην Ελλάδα, τις περισσότερες φορές έχουν κάνει το μεγαλύτερο μέρος του έργου τους σε άλλες χώρες.

Ποιοι ήσαν και πού πέθαναν οι κορυφαίοι Έλληνες επιστήμονες:
Από τους 33 νεκρούς κορυφαίους Έλληνες επιστήμονες (μεταξύ των οποίων ο Δ. Τριχόπουλος), οι 12 είχαν γεννηθεί στο εξωτερικό από ελληνικές οικογένειες, οι οποίες είχαν ήδη μεταναστεύσει πριν γεννηθούν εκείνοι. Οι υπόλοιποι μετανάστευσαν οι ίδιοι από την Ελλάδα.

O σημαντικός σύγχρονος στοχαστής της πολιτικής φιλοσοφίας Κορνήλιος Καστοριάδης

Όσον αφορά τον θάνατό τους, οι 28 πέθαναν μακριά από την Ελλάδα. Αναλυτικότερα, σύμφωνα με τα στοιχεία που συνέλεξε ο Ι. Ιωαννίδης, κυρίως από νεκρολογίες:

Ο μεγαλύτερος μυκητολόγος Κωνσταντίνος Αλεξόπουλος πέθανε στο Όστιν του Τέξας.

Ο Χαράλαμπος «Ρόκο» Αλιπράντης, που έκανε σημαντικές συνεισφορές στην οικονομική θεωρία και στα αναλυτικά μαθηματικά, πέθανε στο Γουέστ Λαφαγιέτ της Ιντιάνα.

Ο βιοχημικός του Χάρβαρντ Χάρι Αντωνιάδης, ο οποίος ανακάλυψε ότι αυξητικοί παράγοντες και ογκογονίδια είναι το ίδιο πράγμα, πέθανε στο Νιούπορτ της Μασαχουσέτης.

Ο Κρις Αργύρης, ο ιδρυτής της επιστήμης της Οργανωσιακής Μάθησης (Organizational Learning), πέθανε στο Γουέσλεϊ της Μασαχουσέτης.
Ο Γιάννης Αργύρης, που ανακάλυψε τη μέθοδο των πεπερασμένων στοιχείων, πάνω στην οποία στηρίζονται οι υπολογιστικοί κώδικες της σύγχρονης μηχανικής, πέθανε στη Στουτγκάρδη της Γερμανίας.

Ο νευροψυχίατρος Γιώργος Μπαρτζώκης, που πρότεινε τη θεωρία εκφύλισης της μυελίνης για παθήσεις του εγκεφάλου, πέθανε στο Λος Άντζελες.

O Γιάννης Μπατσάκης, ο κορυφαίος παθολογοανατόμος πάνω στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου, πέθανε στο Χιούστον του Τέξας.

Ο κορυφαίος θεωρητικός μαθηματικός Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή πέθανε στο Μόναχο της Γερμανίας.

O Κορνήλιος Καστοριάδης, από τους σημαντικότερους σύγχρονους στοχαστές της πολιτικής φιλοσοφίας, πέθανε στο Παρίσι.

O Γιώργος Κοτζιάς, που βρήκε την πρώτη αποτελεσματική θεραπεία για τον παρκινσονισμό, την L-Dopa, πέθανε στη Νέα Υόρκη.

O Μιχαήλ Δερτούζος, ο καθηγητής του ΜΙΤ που συνέβαλε τα μέγιστα, ώστε να χρησιμοποιούμε ευρύτατα τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές σήμερα, πέθανε στη Βοστώνη.

Ο ανοσολόγος Ντίνος Διαλυνάς πέθανε στην Καλιφόρνια.

Ο Ανδρέας Δημαρόγκωνας, από τους σημαντικότερους ειδικούς στο μηχανολογικό σχεδιασμό και στις ταλαντώσεις, πέθανε στο Σεν Λιούις του Μισούρι.

Ο Ντίνος Γαζής, κορυφαίος ερευνητής της IBM και πρωτοπόρος στην μοντελοποίηση της ροής κυκλοφορίας, πέθανε στο Κάτοναχ της Νέας Υόρκης.

Ο Νικόλας Γεωργάνας, από τους σημαντικότερους ερευνητές στα συστήματα πολυμέσων, πέθανε στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Νικόλας Γονατάς, κορυφαίος νευροπαθολόγος που ίδρυσε το τμήμα νευροπαθολογίας στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια, πέθανε στη Φιλαδέλφεια της Πενσιλβάνια.

Ο Πάρις Χρήστος Κανελλάκης, κορυφαίος ερευνητής στην πληροφορική, πέθανε πολύ νέος, μόλις 42 ετών, μαζί με τη γυναίκα του και τα δυο παιδιά του, σε συντριβή αεροπλάνου στη οροσειρά των Άνδεων στην Κολομβία.

O Αντώνης Μαρμάρου, κορυφαίος ερευνητής στη σημασία και ρύθμιση της ενδοκρανιακής πίεσης σε νευροχειρουργικούς ασθενείς, πέθανε στο Κρόζιερ της Βιρτζίνια.

O φυσικομαθηματικός Νικόλας Μητρόπουλος (Metropolis), o δημιουργός των πρώτων μεγάλων ηλεκτρονικών υπολογιστών (ΜΑΝΙΑC), της πρώτης ατομικής βόμβας και των εξαιρετικά σημαντικών υπολογιστικών αλγόριθμων «Μόντε Κάρλο», πέθανε στο Λος Άλαμος του Νέου Μεξικό.

Ο Δημήτρης Μιχαλάς, κορυφαίος αστροφυσικός και αυθεντία στις ατμόσφαιρες των άστρων και στη ραδιοαστρονομία, πέθανε στη Σάντα Φε του Νέου Μεξικό.

Ο Κλαρκ Μουστάκας, ιδρυτής της ανθρωπιστικής ψυχολογίας, πέθανε στο Φάρμιγκτον Χιλς του Μίσιγκαν.

Ο Δημήτριος Παπαχατζόπουλος, εφευρέτης των λιποσωμιακών φαρμάκων, πέθανε στο Σαν Φρανσίσκο.

O Γεώργιος Παπανικολάου, εφευρέτης του «Τεστ Παπ» για την πρόληψη του καρκίνου της μήτρας, πέθανε στο Μαϊάμι της Φλόριδα.

O Αθανάσιος Παπούλης, ο γίγαντας των εφαρμοσμένων μαθηματικών, πέθανε στο Λονγκ Άιλαντ της Νέας Υόρκης.

Ο Νίκος Πουλαντζάς, ο σημαντικότερος δομικός μαρξιστής πολιτικός φιλόσοφος, πέθανε στο Παρίσι.

Ο Πέτρος Σιφναίος, ένας από τους σημαντικότερους ψυχοθεραπευτές και αυτός που επινόησε τον όρο «αλεξιθυμία», πέθανε στο Μπέλμοντ της Μασαχουσέτης.

Ο Αναστάσιος (Τας) Βενετσανόπουλος, κορυφαίος επιστήμονας στα πολυμέσα και στη θεωρία του δικτυακού σήματος και της επεξεργασίας εικόνας, πέθανε στο Τορόντο του Καναδά.

Ο Γιάννης Βλησίδης, μέλος της λεγόμενης «συμμορίας των τεσσάρων», που έγραψε το κλασικό έργο πάνω στην ανάπτυξη λογισμικού, πέθανε 44 ετών από καρκίνο του εγκεφάλου στην πολιτεία της Νέας Υόρκης.

Ο Παναγιώτης Παναγιωτόπουλος, κορυφαίος στα μαθηματικά των ανισοτήτων στην μηχανική, πέθανε στη διάρκεια διακοπών στο Λουτράκι.

Ο Ιωάννης Βαρδουλάκης, κορυφαίος επιστήμονας στο χώρο της γεωμηχανικής, έπεσε την ώρα που έκοβε κάποιο δέντρο έξω από το σπίτι του στην Αθήνα.

Η Μαρία Πέτρου, κορυφαία επιστήμονας στην επεξεργασία σήματος και στη ρομποτική, πέθανε από καρκίνο τρία χρόνια μετά την επιστροφή της από την Αγγλία στη Θεσσαλονίκη.

Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο κ. Ιωαννίδης, «θα πρέπει να εξετάσουμε αν μπορούμε να εκμεταλλευτούμε σαν χώρα και σαν κοινωνία τους άλλους 639 που είναι ακόμα ζωντανοί, αλλά και να εξασφαλίσουμε ότι ο ελληνισμός θα αναδείξει και πολλές χιλιάδες άλλους κορυφαίους επιστήμονες στο μέλλον».

O Μιχαήλ Δερτούζος, καθηγητής του ΜΙΤ
Ανέφερε ότι είναι ενθαρρυντικό πως η Ελλάδα είναι μία από τις πέντε μόνο χώρες που διάλεξαν δύο επιστήμονες ανάμεσα στους έξι σπουδαιότερους του έθνους τους: Τον Γεώργιο Παπανικολάου και τον Αριστοτέλη (οι άλλες είναι οι Κροατία, Ιταλία, Γαλλία και Μεγάλη Βρετανία).

Από την άλλη, όμως, ο κ. Ιωαννίδης επεσήμανε ότι το ποσοστό του ΑΕΠ που η Ελλάδα δαπανά για έρευνα και τεχνολογία, είναι μόλις 0,6%, έναντι περίπου 4% που δαπανούν χώρες όπως το Ισραήλ και η Φινλανδία.
Ο κ. Ιωαννίδης υπογράμμισε ότι «μια αξιοθαύμαστη μειοψηφία επιστημόνων παραμένει ακόμα στην Ελλάδα και βρίσκονται οι περισσότεροι σε κατάσταση διωγμού.

Είναι ο συνεχής, απηνής, αμείλιχτος, ανελέητος διωγμός που κατατρέχει ανέκαθεν όποιον πιστεύει στην αριστεία και στην ουσιαστική προσφορά.
Με ελάχιστες εξαιρέσεις, οι επιστήμονες αυτοί δεν μπορούν να επηρεάσουν το ελληνικό γίγνεσθαι, παρόλο που έχουν τεράστιο αντίκτυπο στο παγκόσμιο γίγνεσθαι».

Όπως δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, «η Ελλάδα έχει ακόμα τη δυνατότητα να γίνει μια από τις πλέον ευημερούσες χώρες του κόσμου, αν αξιοποιήσει το ταλέντο και τις δεξιότητες σοβαρών επιστημόνων και αν εστιάσει αυστηρά στην αξιοκρατία και στην αριστεία.
Ενώ έχουμε εμπλακεί σε προκλητικά ασαφείς και ατελέσφορες συζητήσεις για το 0,25% της ουσίας, μπροστά στα μάτια μας χάνονται οι πραγματικές δυνάμεις της χώρας,
οι νέοι και χαρισματικοί άνθρωποι ,
που φεύγουν ,
γιατί δεν αντέχουν την αλαζονεία της τοπικής μετριοκρατίας».
Συνέχεια στο άρθρο

στις 0
Ειδήσεις από όλη την Ελλάδα σε πρώτο χρόνο!

 Οι κομήτες -όπως και τα δένδρα- «εκπνέουν» οξυγόνο γύρω τους. Μέχρι σήμερα οι επιστήμονες δεν ήσαν σίγουροι γιατί αυτό συμβαίνει, αλλά ένας Έλληνας χημικός μηχανικός της διασποράς έχει πλέον βρει μια πειστική εξήγηση, η οποία μάλιστα έχει σημαντικές προεκτάσεις και επιπτώσεις για την αστροβιολογία και την αναζήτηση ζωής σε εξωπλανήτες.

Συνέχεια στο άρθρο

στις
Ειδήσεις από όλη την Ελλάδα σε πρώτο χρόνο!
Η υπερθέρμανση του πλανήτη φαίνεται πως επιφυλάσσει ακόμα πιο δυσάρεστες συνέπειες για το μέλλον μας, σύμφωνα με την NASA.

Το φαινόμενο, το οποίο αφορά στην αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη με κυριότερη συνέπεια το λιώσιμο των πάγων, έχει μεταβάλει τον τρόπο με τον οποίο η Γη περιστρέφεται γύρω από τον άξονά της. Έρευνα της NASA που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό  Science Advances εξηγεί ότι από το 1899 ο άξονας περιστροφής της Γης... μετανάστευσε προς τον Καναδά και τώρα πλησιάζει την Αγγλία.
«Η αλλαγή είναι δραματική», αναφέρει η επικεφαλής της έρευνας, Surendra Adhikari.

Επιστήμονες επισημαίνουν ότι αυτή η αλλαγή μπορεί να μην είναι επικίνδυνη, όμως έχει μεγάλη σημασία, καθώς δείχνει το πόσο σημαντικές είναι οι επιπτώσεις των ανθρώπινων παρεμβάσεων στον πλανήτη.

Ο λόγος που μετακινήθηκε ο άξονας περιστροφής της γης είναι η αλλαγή στην κατανομή τους βάρους στη Γη, λόγω του λιώσιμου των πάγων. Εκτιμάται ότι στην δυτική Ανταρκτική χάνονται 124 τρισεκατομμύρια κιλά πάγου κάθε χρόνο.


Συνέχεια στο άρθρο
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)