To Λονδίνο 2012 ακολούθησε μια σταθερή επικοινωνιακή στρατηγική ξεπερνώντας τις αλλεπάλληλες κρίσεις που προέκυπταν πριν και κατά τη διάρκεια των Αγώνων. Πρώτα από όλα ήταν η υπέρβαση του κόστους που έφερε κοινωνική δυσαρέσκεια, αφού ο τουρισμός του Λονδίνου δεν είχε ανάγκη τη διοργάνωση. Η απάντηση ήρθε με το πιο ισχυρό και απανταχού επιτυχημένο επικοινωνιακό τέχνασμα: την ενίσχυση της εθνικής υπερηφάνειας. Το Λονδίνο 2012 άλλαξε τους όρους του παιχνιδιού, συσπειρώνοντας τους πολίτες και κάνοντάς τους να αισθανθούν αναπόσπαστο μέρος του πλέον επιτυχημένου αθλητικού γεγονότος, που είχε ποτέ καταγραφεί στην ιστορία της χώρας.

To Λονδίνο 2012 ακολούθησε μια σταθερή επικοινωνιακή στρατηγική ξεπερνώντας τις αλλεπάλληλες κρίσεις που προέκυπταν πριν και κατά τη διάρκεια των Αγώνων. Πρώτα από όλα ήταν η υπέρβαση του κόστους που έφερε κοινωνική δυσαρέσκεια, αφού ο τουρισμός του Λονδίνου δεν είχε ανάγκη τη διοργάνωση. Η απάντηση ήρθε με το πιο ισχυρό και απανταχού επιτυχημένο επικοινωνιακό τέχνασμα: την ενίσχυση της εθνικής υπερηφάνειας. Το Λονδίνο 2012 άλλαξε τους όρους του παιχνιδιού, συσπειρώνοντας τους πολίτες και κάνοντάς τους να αισθανθούν αναπόσπαστο μέρος του πλέον επιτυχημένου αθλητικού γεγονότος, που είχε ποτέ καταγραφεί στην ιστορία της χώρας.

Αμέσως μετά ήρθε η εικόνα των άδειων σταδίων να ξεσηκώσει αντιδράσεις. Αρκετοί πολίτες, λόγω του συστήματος κλήρωσης, δεν κατόρθωσαν να αποκτήσουν το πολύτιμο εισιτήριο. Επίσης αγανάκτησαν από το γεγονός ότι το BBC επικέντρωνε στην ολυμπιακή ομάδα του Ηνωμένου Βασιλείου σαν να επρόκειτο για ένα αποκλειστικά βρετανικό αθλητικό γεγονός και όχι για το μεγαλύτερο της Υφηλίου. Το φαινόμενο αντιμετωπίστηκε άμεσα και η αλλαγή πολιτικής εισόδου στα στάδια κατά τους Παραολυμπιακούς Αγώνες λειτούργησε ως παρηγοριά για τους χιλιάδες Βρετανούς θεατές.

Οι Αγώνες του Λονδίνου τροποποίησαν κάποια εθιμοτυπικά στοιχεία του Ολυμπιακού κώδικα: Η Φλόγα της Ολυμπιακής Λαμπαδηδρομίας είναι πάντοτε μία και μεταλαμπαδεύεται από τον έναν λαμπαδηδρόμο στον επόμενο μεταφέροντας τις αξίες του Ολυμπιακού κινήματος. Όμως, στην Τελετή Έναρξης του Λονδίνου εμφανίστηκαν πολλοί λαμπαδηδρόμοι, με τη δάδα τους ταυτόχρονα αναμμένη!  Πέραν τούτου, το γεγονός ότι η φλόγα έσβησε την επομένη της Τελετής Έναρξης και ξαναάναψε προκειμένου ο βωμός να μετακινηθεί μέσα στο στάδιο είναι μία ακόμη μεγάλη παρατυπία, έστω και αν έγινε για λόγους ασφαλείας.

Ακόμη καταστρατηγήθηκε συμβολικά η ιδέα της  Ολυμπιακής Εκεχειρίας μέσα σε ένα στρατοκρατούμενο Ολυμπιακό Χωριό (όπως δήλωσε και ο αρχηγός της Ελληνικής Αποστολής)! Ειρωνεία! Δεν φτάνει να ονειρευόμαστε την παγκόσμια ειρήνη -σύμφωνα με το τραγούδι του John Lennon που ακούστηκε στην Τελετή Λήξης- πρέπει και να ενεργούμε προς αυτή την κατεύθυνση.

Ο πρόεδρος της ΔΟΕ είπε στην εναρκτήρια ομιλία του ότι η Μ. Βρετανία είναι η γενέτειρα του Ολυμπισμού καθώς από εκεί ξεκίνησαν τα περισσότερα Ολυμπιακά αθλήματα. Στην Τελετή Λήξης ευτυχώς ανακάλεσε μιλώντας για την πραγματική «γενέτειρα των Αγώνων, την Ελλάδα».

Παρόλ’ αυτά, δεν υπήρξε η παραμικρή αναφορά στην Ελλάδα, μικρή ή μεγάλη άμεση ή έμμεση, με εξαίρεση το παγκόσμια αγαπητό μουσικό θέμα από την ταινία «Δρόμοι της Φωτιάς», του Βαγγέλη Παπαθανασίου, στο «κωμικό» σκέτς του Mr Bean. Ο Ολυμπιακός ύμνος, που στο Πεκίνο ακούστηκε σε άπταιστα ελληνικά, εδώ αποδόθηκε μεταφρασμένος στα Αγγλικά. Στην έπαρση της Ελληνικής σημαίας δεν ακούστηκε το παραμικρό χειροκρότημα από τους θεατές σαν να έγινε διάλειμμα ή πιο μακάβρια, ενός λεπτού σιγή.

Αν ρίξετε μια ματιά στην επίσημη κατάταξη μεταλλίων στην επίσημη ιστοσελίδα www.london2012.com η Βρετανία παρουσιάζεται στην 3η θέση (κατάταξη σε χρυσά μετάλλια) ενώ στην πραγματικότητα βρίσκεται στην 4η θέση (κατάταξη συνόλου μεταλλίων). Ωστόσο οι εντυπώσεις κερδίθηκαν. Αυτό είναι το μεγαλύτερο χρυσό μετάλλιο που έλαβε η Βρετανία.

Δανείζομαι μια από τις πιο εύστοχες φράσεις του τετραπληγικού φυσικού Στήβεν Χόκινγκ, «θα πρέπει να κοιτάζουμε ψηλά στα αστέρια και όχι χαμηλά στα πόδια μας. Θα πρέπει να προσπαθούμε να δίνουμε εξήγηση σε αυτά που βλέπουμε και να αναρωτιόμαστε τι κάνει το σύμπαν να υπάρχει. Να είμαστε περίεργοι».

Να τι μας κάνει καλύτερους: η περιέργεια και η ανησυχία. Αυτά τα λόγια βγήκαν από το στόμα ενός τετραπληγικού. Μήπως μέσα από ένα παραπληγικό έθνος μπορούν να προκύψουν τα μεγαλύτερα επιτεύγματα και οι πιο δημιουργικές εφαρμογές τους;

Τα συμπεράσματα δικά σας.

*Η Αλεξάνδρα Οικονομίδου είναι σύμβουλος Ολυμπιακού μάρκετινγκ.
πηγη

Μαντατοφόρος

Ο MadatoForos δημοσιεύει κάθε σχόλιο. Θεωρούμε ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές, και διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράφουμε συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια όπου τα εντοπίζουμε. Μπορείτε να προβείτε σε σχόλιο παρακάτω...

Σχολιάστε :