Το ΕΘΝΟΣ ως μία από αυτές τις ηθικές αξίες, δεν είναι χώρος πειραμάτων, κανενός κόμματος και καμιάς πολιτικής οργάνωσης. Είναι χώρος στον οποίον ενυπάρχουν πολιτικές ιδεολογίες, υποτίθεται επ'ωφελεία του. Το ΕΘΝΟΣ είναι παράγωγο ΙΣΤΟΡΙΑΣ και όχι υποχείριο κάποιας τρέχουσας πολιτικής. Η ΙΣΤΟΡΙΑ δε, είναι επιστήμη με τεκμήρια και όχι παράθεση απόψεων ημιμαθών ή άσχετων ή ιδεοληπτικών.
Η Χώρα δεν είναι χωράφι, ούτε τόπος για να "τοποθετήσει" ο οποιοσδήποτε τις εμμονές του. Η Χώρα είναι ο τόπος στον οποίο γεννήθηκε και αναπτύσσεται το Έθνος και όλοι έχουμε την υποχρέωση να δίνουμε τον καλύτερο εαυτό μας, ακόμη και το αίμα μας, για αυτή την καλλιέργεια.
Ο Πολίτης μιας χώρας που είναι ο τόπος ενός ΕΘΝΟΥΣ, δεν είναι απλά ο ψηφοφόρος μιας Κυριακής ανά τέσσερα έτη, εφόσον λέμε ότι έχουμε και μας αρέσει να έχουμε ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.
Ο Πολίτης είναι ΚΥΡΙΑΡΧΟΣ.
Ο ΠΟΛΙΤΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ ειναι ΚΥΡΙΑΡΧΟΣ, δεδομένου ότι σε αυτόν ΚΥΡΙΑΡΧΕΙ (αξιακά) το ΕΘΝΟΣ και η ΧΩΡΑ.
Είναι Κυρίαρχος, διότι φέρει (εμφορείται) από τις αξίες του ΕΘΝΟΥΣ επ'ωφελεία της Χώρας. Και προασπίζεται την Χώρα προς χάριν του Έθνους .
Όταν κάποιος θέλει να αλλάξει τον Πολίτη (στις αξίες και στην ηθική του ή ακόμα και φυσικά, φέρνοντας στη θέση του ανθρώπους από άλλα Έθνη), στην ουσία θέλει να αλλάξει το ΚΥΡΙΑΡΧΟ ΕΘΝΟΣ.
Θέλει να αλλάξει τις ΑΞΙΕΣ μιας κοινωνίας πολιτών και θέλει να αποκόψει το ΕΘΝΟΣ απο την ΙΣΤΟΡΙΑ του. Κάτι τέτοιο, μόνο ένας επίδοξος κατακτητής ή κάποιος δόλιος συνεργάτης επίδοξου κατακτητή, θα το έκανε.
Ηθικά, ο επίδοξος κατακτητής είναι εντιμότερος του ιταμού συνεργάτη του. Ο μεν πρώτος, δεν κρύβει τι επιδιώκει. Ο δεύτερος όμως, το κρύβει. Ο συνεργάτης του κατακτητή όπως η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ έχει δείξει, προσπαθεί να υλοποιήσει το σκοπό του δόλια και διαβολικά. ΠΑΝΤΑ παρουσιάζεται με μάσκα φιλόπατρη. ΠΑΝΤΑ προτείνει ή επιβάλλει (ανάλογα τη θέση του) την πιο λογικοφανή θεωρία στηριγμένη στα δικαιώματα των ανθρώπων και στην "παγκόσμια νομιμότητα"
(γενικά και αόριστα). Και ΠΑΝΤΑ προβάλλει την ΤΙΜΙΟΤΗΤΑ του, έναντι των υπολοίπων. Και πάντα καταγγέλλει όλους τους άλλους ως απατεώνες.
Είναι ευθύνη των ΠΟΛΙΤΩΝ η αντιμετώπιση του κάθε επίδοξου κατακτητή και η αναγνώριση του κάθε δόλιου συνεργάτη του.
Αρκεί, ο ΠΟΛΙΤΗΣ να μην δέχεται καινοφανείς αφηγήσεις για το τι είναι το ΕΘΝΟΣ του, από ανθρώπους που το εποφθαλμιούν ή δεν το υπολογίζουν ή δεν ανήκουν σε αυτό.
Από εκεί και πέρα τα πράγματα είναι εύκολα.
Οι προτεραιότητες ξεκάθαρες.
Πρώτα ΕΘΝΟΣ, άρα, πρωτίστως απέναντι οι εχθροί του.
Εφ'οσον υπάρχει ΕΘΝΟΣ και άρα και ΠΑΤΡΙΔΑ, πάντα θα υπάρχει χώρος και χρόνος για κοινωνική και πολιτική κάθαρση.
Η παροιμία ειρωνεύεται αυτόν που αφήνει την νύφη (ΕΘΝΟΣ, βλέπε Σκοπιανό) και πάει για πουρνάρια (π.χ ΝΟVARTIS). Και ο ΠΡΟΔΟΤΗΣ αυτό επιθυμεί από το θύμα του.
ΣΥΝΕΠΩΣ
Το κυρίαρχο είναι:
Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ είναι ΜΟΝΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗ
το δευτερεύων είναι:
το οτιδήποτε άλλο, αφορά κλέφτες του κοινού Ποινικού Δίκαιου.
Οι ποινές διαφέρουν
Ο κλέφτης πάει φυλακή
Ο προδότης πάει στο χώμα
Νικ. Δημητρόπουλος
Σχολιάστε :