Σκληρός στίχος, σκληρός ήχος όπως αρμόζει στην άγρια Κρήτη και στην ακατέργαστη Ελλάδα. Ακόμη σκληρότερη η σκηνοθεσία του Θοδωρή Παπαδουλάκη και ένας απίστευτος Στράτος Τσικουδάκης να αποδίδει το πρόσωπο της ήσυχης, αόρατης και οργισμένης Ελλάδας ντυμένη όπως αρμόζει, σε μαύρο ρούχο.
Ταινία μικρού μήκους θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η καλλιτεχνική κάλυψη μέσω εικόνας στο τραγούδι "Να σταθώ στα πόδια μου" των Λεωνίδα Μπαλάφα και Γιώργου Νικηφόρου Ζερβάκη. Είναι από τις ελάχιστες στιγμές που οι καλλιτέχνες καταφέρνουν να αποδώσουν τόσο καίρια την κοινωνική και πολιτική κατάσταση της Ελλάδας χωρίς έρωτες και λουλουδάκια.

Σκληρός στίχος, σκληρός ήχος όπως αρμόζει στην άγρια Κρήτη και στην ακατέργαστη Ελλάδα. Ακόμη σκληρότερη η σκηνοθεσία του Θοδωρή Παπαδουλάκη και ένας απίστευτος Στράτος Τσικουδάκης να αποδίδει το πρόσωπο της ήσυχης, αόρατης και οργισμένης Ελλάδας ντυμένη όπως αρμόζει, σε μαύρο ρούχο.

Μια Ελλάδα που δεν χειροκροτεί και ούτε δίνει χέρι γνωριμίας σε "νέες ελπίδες" και "παλιούς σωτήρες" αλλά νικημένη ρίχνει γροθιά ακόμη κι αν τελικά αυτή βρίσκει τον εικονικό θύτη σε μια εικονική δημοκρατία που έχουμε επιβάλλει τον εαυτό μας πείθοντας την ψυχή μας ότι δεν μπορούμε να σταθούμε στα πόδια μας.

Κατερίνα Γκαράνη

Μαντατοφόρος

Ο MadatoForos δημοσιεύει κάθε σχόλιο. Θεωρούμε ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές, και διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράφουμε συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια όπου τα εντοπίζουμε. Μπορείτε να προβείτε σε σχόλιο παρακάτω...

Σχολιάστε :